Maritha, 10 januari 2009
Nicaragua , Sabalos

Een unieke decembermaand

Een nieuwe en laatste update…kan nog net voordat ik deze zeven maanden unieke ervaring in levende lijve met jullie kan delen. Gezien internet steeds minder wordt in plaats van beter, had ik aanvankelijk niet gedacht nog verslag te kunnen doen van een kerst en oud en nieuw in de jungle. Gelukkig, in dit geval, heb ik nu mijn stage tot een einde loopt toch echt af en toe internet nodig voor mijn werk en dus heb ik besloten dit weekend werk en plezier te combineren in San Carlos. Een mooie gelegenheid jullie te laten delen in de feestvreugde….

Al houdt dat wel in dat dit een kort verslag wordt, zowel kerst als oud en nieuw wordt niet gevierd in mijn tropisch regenwoud. Eerste kerstdag zat ik om half zeven ’s avonds verdiept in mijn boek te lezen. Met een knorrige maag en een hoop muggen op de achtergrond besloot ik de meiden in de keuken op mijn vaste toezichthouders plaats maar’s mentaal te ondersteunen bij het maken van het kerstdiner. Ik en de meiden hebben namelijk allang begrepen dat ik meer in de weg loop dan daadwerkelijk een hulp te zijn dus mijn verantwoordelijkheid is dan ook de organisatie van entertainment tijdens het koken. Alleen was ik tijdens kerst met ere vrij, zowel van de mentale assistentie als van het diner zelf. Tot mijn grote verbazing is de keuken donker en op slot. Ineens herinner ik me dat ze gezegd hadden vroeg te willen eten maar met vroeg in Nicaraguaanse begrippen had ik niet gedacht dat dat half vijf zou zijn en dan nog…waar is iedereen nu dan? Vroeg eten is één ding, maar vroeg slapen maakt het feestje zeker af. Zo verdiept in mijn boek heb ik ook niets gehoord en zo goed ze hier zijn in communiceren hebben ze ook mij niet geroepen. Toch jammer dat ik het kerstdiner bestaande uit rijst met bonen dan toch gemist heb. De laatste keer dat ik zo vroeg op bed gelegen heb was denk ik op vijf jarige leeftijd na de aflevering van sesamstraat. Tweede kerstdag kennen ze niet in Nicaragua, dus dankzij de zelfgemaakte kerstboom en de muzikale regendans op kerstavond heb ik mijn kerst op nog nooit zo’n unieke manier gevierd! Ook aan mijn oud en nieuw kunnen jullie niet tippen. Na eerst uitgelegd te hebben waarom de jaarwisseling nu eigenlijk precies om twaalf uur plaatsvindt, was iedereen om elf uur zo uitgeput van deze uitleg (maar voor mijn zelfvertrouwen houden we het op het feit dat’t simpelweg een enorme afwijking is op het dagelijkse slaapritme dat ze toestemming vroegen om naar bed te gaan, “we trekken het echt niet meer tot twaalf uur”, schattig hè!

Verder heb ik eindelijk het prachtige Solentiname bezocht, een eilandengroep een uurtje varen van San Carlos in Lago de Nicaragua. Ook het zonnetje was eindelijk goed gezind, wat prachtige uitzichten opleverde. Als klap op de vuurpijl ga ik volgende week twee dagen naar San Juan del Norte (Greytown), het einde van Rìo San Juan dat eindigt in de Caribische zee. Een bootreis van 5 uur die me eindelijk laat zien waar deze magische rivier waaraan ik vijf maanden gewoond heb zijn uitweg zoekt door de adembenemende natuur. Hoewel de natuur niet altijd alleen maar voor goeds zorgt. Ik weet niet in hoeverre de aardbeving in Costa Rica het wereldnieuws bereikt, maar in het noorden van Costa Rica heeft het voldoende schade aangericht. Een aardbeving van 6.2 op de schaal van Richter waarvan de trillingen in zuidoost Nicaragua nog te voelen waren. De bamboehutjes kwamen dan wel niet naar beneden, maar de kopjes in de keuken en mijn laptop waaraan ik zat te werken heb ik nog niet eerder zo zien en voelen trillen.

Nog drie weekjes lieve mensen en dit unieke half jaar zit er alweer op. Het aftellen kan beginnen Ik wens jullie allemaal een fantastisch nieuw jaar toe en dat jullie je net zo gelukkig mogen voelen als ik! We spreken elkaar weer in Países Bajos...

Un gran abrazo
Maritha

Met HalloBuitenland.nl kun je Maritinzweden in Nicaragua echt goedkoop bellen!